Sanatorium Czerwonego Krzyża

Sanatorium Czerwonego Krzyża (do I wojny św. własność dr. Kazimierza Soleckiego) przy ul. Łyczakowskiej 107, wzniesiony został w l. 1908-10 przez biuro Jana Lewińskiego; w r. 1934 nadbudowano najwyższą kondygnację według projektu Wawrzyńca Dayczaka. W bryle i dekoracji nawiązuje do stylu zakopiańskiego oraz sztuki ludowej. Budynek ma rzut prostokąta i dwu- i półtraktowy układ pomieszczeń, z korytarzem biegnącym wzdłuż dłuższej osi i ośmiobocznym westybulem w centrum. Fasadę podkreśla centralny ryzalit z trójkątnym szczytem, w górnej partii drewnianym i ozdobionym motywem słońca. Na osi elewacji bocznej (od ulicy) znajduje się wieloboczny ryzalit mieszczący kaplicę, nakryty ostrosłupowym hełmem z latarnią i trójkątnymi sterczynami. Na elewacjach, pod parapetami okien, rozmieszczone są pasy ceramicznych ornamentów opartych na motywach ludowych. Obecnie znajduje się w nim szpital Wojsk Ochrony Pogranicza Ukrainy.

Artyści i rzemieślnicy

• Lewiński Jan (1851-1919), architekt
• Dayczak Wawrzyniec (1882-1968), architekt

Bilbiografia

• Lewicki J., Między tradycją a nowoczesnością. Architektura Lwowa lat 1893-1918, Warszawa 2005 s. 214-216
• Komar Ż., Bohdanova J., Secesja we Lwowie. Secession in Lviv, Kraków 2014 s. 151-153
• Interaktywny Lwów, http://www.lvivcenter.org/pl/lia/objects/lychakivska-107/ [dostęp 12.11.2017]