Lewiński Jan (1851-1919), architekt
Architekt lwowski, właściciel biura projektowego i firmy budowlanej. W r. 1868 rozpoczął studia na Wydziale Budowlanym Akademii Technicznej, dyplom ukończenia otrzymał w r. 1875. W r. 1880 był współorganizatorem warsztatów projektowania architektonicznego, prowadził je z Aleksandrem Łuszpińskim, Lwem Lewińskim i Tadeuszem Obmińskim. Od r. 1903 był profesorem architektury w Lwowskiej Szkole Inżynierskiej, a od r. 1909 w Szkole Politechnicznej, ponadto zasiadał w radzie lwowskiego Muzeum Narodowego .W ostatnich dwóch dekadach w. XIX pracował dla konwentu SS. Najśw. Serca Jezusa we Lwowie: w r. 1882 kierował pracami służącymi zmianie przeznaczenia użytkowego części pomieszczeń klasztornych, w r. 1883 zaprojektował i wzniósł przedsionek klasztoru od strony dziedzińca, od r. 1884 prowadził przebudowę i nadbudowę skrzydła pn.-zach., a od r. 1885 skrzydła centralnego klasztoru, w r. 1887 przeprowadził remont dachu kaplicy, od r. 1888 wg własnego projektu kierował budową nowego sierocińca, w r. 1890 jego firma odnowiła wieżyczki od pn.-zach. strony kaplicy, w latach 1892-1893 wraz z Janem Kudelskim kierował modernizacją kaplicy, w r. 1896 przystąpił do rozbudowy skrzydła klasztornego od strony ul. Karpińskiego, a rok później wzniósł budynek sanitarny i zlikwidował przedsionek (wzniesiony w r. 1883). W r. 1887 jego firma, wg projektu Juliana Zachariewicza, pod nadzorem Tadeusza Mtinnicha, zrealizowała projekt przebudowy kościoła Św. Jana Chrzciciela we Lwowie. W latach 1887-1888, wg projektu J. Zachariewicza, prowadził budowę kościoła w Bucniowie. W r. 1892, wraz z s. Teresą od Jezusa (Kalkstein) adaptował do warunków lokalnych projekt kościoła i klasztoru Karmelitanek Bosych przy ul. Krzyżowej we Lwowie, a w r. 1895 jego firma pokryła dachy tejże świątyni dachówką własnego wyrobu. W r. 1892 brał bliżej nieokreślony udział w renowacji malowideł w zakrystii i kaplicy Św. Józefa w katedrze łacińskiej we Lwowie, przeprowadzonej przez Karola Domańskiego. W latach 1890-1894 kierował budową kościoła w Sokolnikach. W r. 1896 jego firma wykonała dachówki na pokrycie dachu kościoła i klasztoru Reformatów przy ul. Janowskiej we Lwowie. Zaprojektował dom dla nieuleczalnie chorych przy klasztorze SS. Św. Józefa we Lwowie, wzniesiony w r. 1900. Na przełomie w. XIX/XX, wraz z Alojzym Fischerem, pod nadzorem Edgara Kovatsa, prowadził prace remontowe w kościele Dominikanów w Żółkwi. W latach 1904-1905, wg projektu Kovatsa kierował rozbudową Zakładu Wychowawczego Jezuitów w Chyrowie i wzniesieniem kaplicy. W ostatnim trzydziestoleciu poprzedzającym I wojnę światową działał również w Stanisławowie.