Kościół Matki Boskiej Ostrobramskiej na Łyczakowie

Kościół powstał z inicjatywy abpa Bolesława Twardowskiego jako wotum za ocalenie Lwowa przed bolszewikami w r. 1920. Zbudowany został w l. 1931-34 wg proj. Tadeusza Obmińskiego (z modyfikacjami Wawrzyńca Dayczaka). Po II wojnie światowej kościół służył jako magazyn. W r. 1992 został przekazany greckokatolickim salezjanom. Nawiązująca do form bazylik starochrześcijańskich monumentalna świątynia składa się z prostokątnej nawy, poprzedzonej przęsłem chórowym poszerzonym o prostokątne aneksy oraz prezbiterium z półkolistą apsydą, do którego od pd. przylega nakryta kopułą kaplica, od pn. zakrystia, przy której wznosi się wysoka, kwadratowa wieża. Nawa rozczłonkowana jest przyściennymi filarami tworzącymi arkadowe wnęki. Wnętrze nakryte jest stropem żelbetowym i oświetlone lancetowatymi oknami oraz okulusami. Fasada dwukondygnacyjna, z arkadowym portykiem w przyziemiu, zamknięta jest niskim trójkątnym szczytem. Górne partie aneksów zach. ozdobione są pasami półkolistych okien i blend.

Artyści i rzemieślnicy

• Obmiński Tadeusz (1874-1932), architekt
• Dayczak Wawrzyniec (1882-1968), architekt

Bilbiografia

• Medyński A., Kościół Matki Boskiej Ostrobramskiej na Łyczakowie, Lwów 1938
• Betlej A., Kościół wotywny p.w. Matki Boskiej Ostrobramskiej na Łyczakowie, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 12: Kościoły i klasztory Lwowa z wieków XIX i XX, Kraków 2004, s. 261-277
• Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 23, oprac. M. Biernat, M. Łepkowski, K. Mamajko, J.K. Ostrowski, G. Ruszczyk, przy współpracy A. Betleja, A. Dworzak, R. Nestorow, T. Pasteczka, T. Zaucha, Kraków 2015 s. 54.