Pałac

Bebra od wieków należała do rodziny von Siebergów. Ostatnią dziedziczką była Izbalella Helena von Sieberg, zamężna z Michałem hr. Broel-Plater. W ten sposób wyodrębniła się nowa gałąź rodziny Plater-Zyberków. Kolejnym właścicielem był jego syn Stanisław Kostka Plater-Zyberek, a ostatnim jego syn Jozafat Maria, żonaty z Małgorzata Marią Wielopolską. Bebra stałą rezydencją właścicieli stała się dopiero pod koniec XIX w. Stanisław Kostek Plater-Zyberek wzniósł w Bebrze pałac, wg legendy rodzinnej projektu Leonardo Marconiego. Wykonawcą prac budowlanych (ukończone w 1896) był budowniczy z Rygi - Zur. Pałac wzniesiony z, nietynkowanej cegły, na rzucie szerokiego prostokąta, dwukondygnacyjny, nakryty dachem mansardowym; w elewacji ogrodowej (pn.) wysokie sutereny; W elewacji frontowej na osi umieszczony trójosiowy ryzalit z dostawionym do niego tarasem i schodami (od wsch. i zach.) prowadzącymi do parku. Nad wejściem usytuowany niewielki balkon; w elewacjo ogrodowej taras i dwubiegowe schody prowadzące do parku. Główne wejście do budynku znajdowało się w ryzalicie elewacji zach., poprzedzał je taras ze schodami. Taras pd. i boczne otoczone tralkowymi balustradami; zaś pn. balustradą żeliwną. Parter pełnił funkcje reprezentacyjne z obszernym hallem wejściowym na osi elewacji zachodniej, piętro i poddasze zaadaptowane na mieszkalne. W jednym z pokoi umieszczono domową kaplicę. W r. 1915 rodzina wywiozła najcenniejsze dzieła sztuki do Petersburga, gdzie oddano je na przechowanie do Ermitażu (przedmiotów tych już nie odzyskano). Na czas wojny właściciele osiedli w Finlandii, do Bebey powrócili w r. 1918. Zastali doszczętnie ograbiony pałac. Pałac otaczał rozległy park krajobrazowy. W jego granicach wystawiono budynek oranżerii, gdzie hodowano egzotyczne rośliny. Cały park otaczał ceglany mur.

Artyści i rzemieślnicy

• Marconi Leonard (1835-1899), rzeźbiarz

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 355-358.
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 123.