Marconi Leonard (1835-1899), rzeźbiarz
Rzeźbiarz, profesor Politechniki Lwowskiej. W r. 1872 wraz z Edmundem Jaskólskim, Julianem Markowskim i Parysem Filippim, pod nadzorem konserwatora Mieczysława Potockiego, brał udział w rekonstrukcji z fragmentów, odnalezionych w podziemiach katedry łacińskiej we Lwowie, alabastrowego retabulum z r. 1592, sygnowanego przez Jana Białego; retabulum zostało ustawione w odnowionej kaplicy Św. Józefa w tejże katedrze. W latach siedemdziesiątych w. XIX prowadził prace nad wystrojem wnętrz pałacu w Raju k. Brzeżan. W latach 1876-1878 kierował renowacją kościoła zamkowego w Brzeżanach, m.in. nadzorując konserwację sarkofagów Sieniawskich. W latach 1877-1883, na podst. zmodyfikowanych projektów Juliana Zachariewicza, wykonał model ołtarza gł., a także zaprojektował kropielnice i detale kamieniarskie dla kościoła Najśw. Serca Jezusa we Lwowie. W r. 1880 samodzielnie zrekonstruował kolejne retabulum z katedry łacińskiej we Lwowie, przekazane Włodzimierzowi Dzieduszyckiemu, który umieścił je w ufundowanym przez siebie kościele w Zarzeczu k. Przeworska. W r. 1883 wykonał popiersie Jana III Sobieskiego, umieszczone na pomniku króla w Brzeżanach. Wraz z J. Zachariewiczem zaprojektował pomnik poetki Marii Bartusówny, odsłonięty po 10 XI 1888 w kościele Bożego Ciała we Lwowie. W latach 1891-1894 wykonał figurę Matka Boska, ustawioną w r. 1899 na placyku przed kościołem Św. Marii Magdaleny we Lwowie. Zapewne niedługo przed śmiercią zaprojektował ołtarze do pn. i pd. kaplicy bocznej w kościele w Firlejowie; przypuszczalnie w tym samym czasie zaprojektował także ołtarz gł. do tejże świątyni.