Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii

Nadwórna (Надвірна), rejon iwanofrankowski, obwód stanisławowski, Ukraina

Pierwotny murowany kościół pw. Św. Trójcy wzniesiony przed r. 1599 z fundacji braci Kuropatwów Pawła i Mikołaja. Przebudowany ok. r. 1713 z funduszy Heleny Bełżeckiej i i jej brata Aleksandra Kuropatwy. Świątynia uszkodzona w pożarze miasta w r. 1823, gruntownie odnowiona w r. 1837, być może przy udziale bud. J. Rascheka. Po I wojnie światowej nową polichromię wykonał J. Krupski, arch. W. Dayczak przygotował proj. rozbudowy świątyni. W r. 1937 wystawiono nowy kościół, w którym stara świątynia pełniła rolę przedsionka i kaplicy. Wyposażenie gł. z XIX i XX w., ze starszego dwa ołtarze i dwa obrazy XVIII-wieczne. Ok. r. 1945 kościół zamknięto i zamieniono w magazyn. W r. 1991 zwrócony wspólnocie parafialnej, na nowo konsekrowany i remontowany. Stary kościół składający się z dwuprzęsłowej nawy oraz węższego prezbiterium zakończonego półkolistą apsydą. Do nawy od wsch. przylega nowy kościół o korpusie trójnawowym, bazylikowym, z prezbiterium zamkniętym półkoliście.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Petrus J.T., Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii w Nadwórnej, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 4, Kraków 1996 s. 95-118.
  • Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 23, oprac. M. Biernat, M. Łepkowski, K. Mamajko, J.K. Ostrowski, G. Ruszczyk, przy współpracy A. Betleja, A. Dworzak, R. Nestorow, T. Pasteczka, T. Zaucha, Kraków 2015 s. 56-57.