Kościół parafialny pw. Św. Trójcy

Szydłowice (Szydłowicze) (Шы́лавічы), rejon wołkowyski, obwód grodzieński, Białoruś

Parafia erygowana zapewne w r. 1511, potwierdzona w r. 1544. Pierwszy kościół zastąpiony w 1600 drewnianym, z fundacji Mikołaja i Barbary Wolskich. Wśród wyposażenia 3 ołtarze, w jednym ikona Matki Boskiej w srebrnej, kameryzowanej sukience. Nowy, murowany kościół zbudowany w l. 1907-14, wg proj. arch. Wilhelma Sroki, z wyposażeniem ze starej świątyni. Duże zniszczenia z czasów I wojny naprawiono w 1921-24. W r. 1926 rozebrano stary, drewniany kościół. Nowy murowany z cegły, na kamiennym cokole, neogotycki, trójnawowy, bazylikowy z transeptem i prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Fasada ze smukłą, kwadratową wieżą na osi. Wyposażenie częściowo starsze, i współczesne, część obrazów rozproszona. Kościół zamknięty w l. 60. w. XX, odzyskany w 1989/1990, remontowany w r. 1997 i od r. 2004, w dobrym stanie.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Kolendo-Korczakowa, K., Kościół parafialny p.w. Św. Trójcy w Szydłowicach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. II: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 2, Kraków 2006. 253-279
  • Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 12, Warszawa 1892 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XII/) 100