Sroka Wilhelm (1866-1939), architekt
Ukończył Instytut Inżynierów Cywilnych w Sankt Petersburgu. Po studiach został miejskim architektem w Teodozji na Krymie. W l. 90. XIX w. objął najpierw stanowisko architekta sekretarza kolegialnego, a następnie inżyniera architekta radcy tytularnego powiatu brzezińskiego. W l. 1906-1909 sprawował urząd architekta gubernialnego guberni kowieńskiej, a następnie inżyniera gubernialnego tej guberni i kierownika Wydziału Budowlanego Dyrekcji Robót Publicznych w Nowogródku. Ok. r. 1915 był wykładowcą w Instytucie Inżynierów Cywilnych w Petersburgu. Zaprojektował m.in. kaplicę w Łyskowie (1907), kościół w Międzyrzeczu (1907-1912), kościół w Pieskach (przekształcony po r. 1911), kościół w Szydłowicach (1907-1914), Domaczewie (1907, fasada, wspólnie z inż. Stażyńskim), kościół w Sielcu (1906), przebudowy plebani w Grodnie (1906-1907) i zapewne kościoła w Jałówce (1910-1915).