Kościół parafialny pw. Św. Trójcy

Podhajce (Підгайці), rejon podhajecki, obwód tarnopolski, Ukraina

Kościół o XV-wiecznej metryce. Wzniesiony na nowo lub gruntownie przebudowany ok. r. 1634 przez Zofię z Zamiechowa. Murowany, utrzymany w formach gotyckich. Konsekrowany pw. Św. Trójcy. Ołtarze boczne XVIII-wieczne. Ołtarz gł. przysłonięty w r. 1870 nową neobarokową strukturą. W r. 1892 świątynia została uszkodzona podczas pożaru, proj. odbudowy przygotował T. Stryjeński. Prace prowadzono w l. 1894-95. W r. 1912 wykonano polichromię wnętrza. Neobarokowa wieżyczka wykonana wg proj. B. Wiktora. Opuszczony w r. 1945 kościół był dewastowany, obecnie w stanie ruiny. Orientowany, murowany, tynkowany, na rzucie krzyża, z trójprzęsłową nawą i niższym, węższym prezbiterium. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, ramiona transeptu pięciobocznie. Od zach. nawa poprzedzona wieżą z kruchtą w przyziemiu. Po bokach prezbiterium kaplice grobowe Zofii z Zamiechowa (pn.) oraz Potockich (wzniesiona po 1641) pw. św. Mikołaja (pd.). Pod nimi oraz pn. ramieniem transeptu krypty.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Ostrowski J.K., Kościół parafialny p.w. Św. Trójcy w Podhajcach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 4, Kraków 1996, s. 141-162.
  • Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 23, oprac. M. Biernat, M. Łepkowski, K. Mamajko, J.K. Ostrowski, G. Ruszczyk, przy współpracy A. Betleja, A. Dworzak, R. Nestorow, T. Pasteczka, T. Zaucha, Kraków 2015 s. 59-61.