Wiktor Bronisław (1886-1961), architekt i malarz
Architekt i malarz lwowski, główny przedstawiciel tzw. stylu wschodniomałopolskiego, propagowanego przez konserwatora lwowskiego Józefa Piotrowskiego. Autor projektu kaplicy w Czamuszowicach (wspólnie z Witoldem Bladą; 1922, budowa 1923-1926) oraz kościołów w Przedrzymichach Małych (1924), Wołkowie k. Lwowa (budowa 1924—1929, wg zmodyfikowanego projektu z r. 1923, który uzyskał II nagrodę w konkursie na kościół w Rudniku nad Sanem), Radochoócach (1931) i Porchowej (budowa 1925-1929). W r. 1927 pracował nad projektem nowego kościoła w Bohorodyczynie. Wykonał projekty przebudów (m.in. odbudów po zniszczeniach w czasie I wojny światowej) istniejących kościołów parafialnych w Horodyszczu (1921-1922) i Starej Soli (wraz z Mieczysławem Koczurem; realizacja 1922-1928). Od r. 1923 kierował (wg własnego projektu) restauracją kościoła Św. Mikołaja we Lwowie, przebudowując dotychczasową zakrystię na kaplicę Św. Teresy i wznosząc nowy, piętrowy aneks zakrystyjny, a po r. 1927 zaprojektował alabastrową balustradę komunijną, wykonaną w „Fabryce Wyrobów Alabastrowych” ks. Czartoryskich w Żurawnie. Opracował pierwszy projekt rozbudowy kościoła w Wyżnianach, na podst. dokumentacji Witolda Blady (1925; niezrealizowany). W tym samym roku projekt ten skompilowano z projektem Teodora Talowskiego z r. 1905 - ta wersja także nie została zrealizowana. Kościół w Wyżnianach rozbudowano wg kolejnego projektu Wiktora (budowa 1927-1929, prowadzona przez Józefa Wesołowskiego). Wiktor zaprojektował także ołtarz gł. do tego kościoła (wyk.Jan Wojtowicz, 1930; obraz w polu środkowym: Antoni (?) Manastyrski). W r. 1927 prowadził konserwację kościoła parafialnego w Olesku; wykonano wówczas nowe nakrycie przybudówek, nowy hełm na wieży, obecny szczyt w fasadzie, przerobiono fronton kruchty, przekuto częściowo kamienny fryz na korpusie i prezbiterium, wymieniono sygnaturkę oraz wzniesiono nowe murowane ogrodzenie, a w latach 1929-1934 odnowiono ołtarze, ambonę i organy. Być może miał udział w odnowieniu kościoła w Kaczanówce (1927). Zaprojektował i prowadził rozbudowę kościoła parafialnego w Gródku Jagiellońskim (1939-1944), łącznie z projektami elementów żelaznych (1943), organów i ołtarzy bocznych (1943), dwóch wariantów projektu ambony, projektem ławek oraz ustawienia przed kościołem figury Matki Boskiej z dawnej fasady (1944). Projektował nowe elementy budowli zabytkowych: wieżyczkę na sygnaturkę kościoła w Podhajcach (realizacja ok. 1927), podwyższenie wieży i nowy hełm kościoła Św. Anny we Lwowie (1927) oraz elementy małej architektury i wyposażenia wnętrz. Zaprojektował tablicę dedykowaną pamięci Romualda Traugutta, umieszczoną 28 IX 1924 na dzwonnicy kościoła Bernardynów we Lwowie. W r. 1926 podjął się zaprojektowania i wykonania nowych schodów, posadzki, poręczy i żyrandoli do kościoła Jezuitów we Lwowie. Przyjmował zlecenia przeróbek cudzych projektów: w r. 1924 miał „przekomponować” projekt kaplicy w Ciemierzyńcach autorstwa Władysława Hertmana, a w r. 1942 wykonał szkic „modyfikacji projektu” kościoła Św. Wincentego a Paulo (niezrealizowany), a także prac o charakterze technicznym: przygotował kosztorys remontu kościoła w Zborowie po zniszczeniach I wojny światowej (1922) oraz niezrealizowany projekt ogrodzenia cmentarza przy klasztorze Bernardynów w Brzeżanach, 1926.