Kościół parafialny pw. św. Marcina

Siemianówka (Семенівка), rejon pustomycki, obwód lwowski, Ukraina

Pierwotny kościół swoją metryką sięgał jeszcze w. XV. Nowy murowany pochodzi z w. XVIII i jest fundacją Aleksandra Jana Potockiego. W r. 1721 ukończony. Na wyposażeniu znajdowały się trzy ołtarze, gł. z 2. ćw. XVIII w. Dekoracja malarska z fundacji Józefa Potockiego pochodzi z ok. r. 1741, przypisywana Józefowi Mejerowi. Na pocz. XIX w. kościół był w złym stanie, szczególnie fasada. W r. 1889 sprawiono nową ambonę. W r. 1907 planowano rozbudowę świątyni. Po I wojnie światowej podjęto niewielki remont budowli. W r. 1933 kościół uznano za zabytek. W r. 1935 odświeżono ołtarz gł. W l. 1935-36 Stanisława Bieńkowska odnowiła freski. W r. 1946 świątynię zamknięto, odtąd służyła jako magazyn kołchozowy, garaż. Przywrócona do kultu w r. 1990, odremontowana i poświęcona w r. 1991. Kościół z prezbiterium zwróconym na zach., murowany, tynkowany, w układzie bazylikowym, z trójprzęsłowym korpusem i prezbiterium zamkniętym ścianą prostą. Dachy dwuspadowe, kryte blachą.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Betlej A., Kościół parafialny p.w. św. Marcina w Siemianówce, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 9, Kraków 2001, s. 157-174
  • Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 19, 61