Klimkowska-Bieńkowska Stanisława (1896-1996), malarka
W 1913 r. została najmłodszą słuchaczką Wolnej Wszechnicy Sztuk Pięknych we Lwowie, pod kierunkiem Stanisława Janowicza oraz Mieczysława Korwin-Piotrowskiego (1869-1930), późniejszego szwagra (mąż Zofii, najstarszej siostry ). W r. 1923 ukończyła Lwowska Szkołę Przemytsłową na specjalności malarstwo, które studiowała u Kazimierza Sichulskiego, w l. 1924-30 studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w 1926 roku przebywała na stypendium w Paryżu, pobierając nauki w L’Accademie Nationale des Beaux Arts w Paryżu. W pracowni Fernanda Legera uczyła się warsztatu malarstwa monumentalnego, technikę fresku doskonaliła podczas stypendium Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na wyjazd studyjny do Włoch, ukończyła studia z dwiema specjalnościami - malarstwem sztalugowym i konserwacją zabytków. W l. 1931-1939 pracowała przy odnawianiu obrazów oraz malowideł ściennych w kościołach (Łopatyń, Siemienówka, Semenów, Drohobycz, Trembowla, Lwów). Wykonała dekorację w świetlicy koszarów w Trembowli, projektowała witraże do kościołów, brała udział w wystawach. W l. 1939-1942 pracowała w spółdzielni malarskiej we Lwowie. W r. 1944 przesiedlona do Tarnowa, od r. 1957 mieszkała w Szczecinie, gdzie zmarła zmarła 30.07.1996.