Kościół parafialny pw. św. Anny i dawny klasztor augustianów

Położony u zbiegu ul. Gródeckiej i Janowskiej (obecnie T. Szewczenki) kościół stoi na miejscu drewnianej kaplicy cechu krawieckiego z r. 1507, zastąpionej w końcu w. XVI murowaną. Zniszczona w r. 1648, w r. 1671 została przekazana augustianom, którzy odbudowali lub zbudowali nowy kościół i klasztor. Po jego kasacie w r. 1783 kościół przebudowano (przeorientowanie, budowa wieży nad dawną apsydą). Od r. 1820 parafialny, odnawiany ok. r. 1860 oraz w l. 1921-38, w r. 1946 został zamknięty przez władze radzieckie. Od r. 1990 służy jako cerkiew gr.-kat. Kościół składa się z prostokątnej nawy do której od zach. przylega węższe, zamknięte trójbocznie prezbiterium, a od wsch. kwadratowa wieża z kruchtą w przyziemiu, poprzedzoną trójbocznym przedsionkiem; wieżę nakrywa neobarokowy hełm proj. Bronisława Wiktora (1927). Od pd. do kościoła przylega piętrowy gmach klasztoru, na rzucie trapezu i dwutraktowym układzie wnętrz, o skromnych, barokowych formach fasady z 2. poł. w. XVIII.

Artyści i rzemieślnicy

• Wiktor Bronisław (1886-1961), architekt i malarz

Bilbiografia

• Blaschke K., Kościół parafialny p.w. św. Anny i dawny klasztor OO. Augustianów, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 19: Kościoły i klasztory Lwowa z okresu przedrozbiorowego (1), Kraków 2011, s. 55-75