Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Królowej Polski

W lipcu 1914 r. zakupiono teren pod budowę kościoła. Projekt przygotował Wawrzyniec Dayczak w r. 1926 i zatwierdzony w r. 1929. Rok później przystąpiono do budowy. Budowę nadzorował Józef Smalec, a wykonawcami byli murarze z Komarna. W r. 1931 wystawiono wieżę, której hełm blachą pokrył Izaak Schreiber z Gródka. W r. 1932 miała miejsce benedycja świątyni pw. Matki Boskiej Królowej Polski. Ąntoni Ślipko otynkował wnętrze, a Samuel Gomsel pokrył dachy blachą. Na wyposażeniu znajdowały się jedynie najpotrzebniejsze rzeczy, prowizoryczny ołtarz, sprzęty i szaty liturgiczne. W l. 1945/46 kościół zamknięto. W r. 1949 służył jako magazyn kołchozowy. Wierni odzyskali świątynie w r. 1993 i wkrótce przeprowadzono jej remont. Murowany, z prezbiterium zwróconym ku pd., na rzucie krzyża, z prezbiterium zamkniętym ścianą prostą. Rolę fasady pełni pn. elewacja wieży. Dachy dwuspadowe, kryte blachą.

Artyści i rzemieślnicy

• Smalec Józef, mistrz murarski
• Schreiber Izaak, blacharz
• Ślipko Antoni, murarz
• Gomsel (Gömsel) Samuel, blacharz
• Dayczak Wawrzyniec (1882-1968), architekt

Bilbiografia

• Krasny P., Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej Królowej Polski w Lubieniu Wielkim, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 8, Kraków 2000, s. 175-181