Kościół parafialny p.w. Zwiastowania Najśw. Marii Panny

Międzyrzecz (Międzyrzecze) (Міжэрычы), rejon zelwieński, obwód grodzieński, Białoruś

Parafia erygowana przed r. 1514, pierwszy kościół zburzony przez heretyków i schizmatyków w 2. poł. XVI, kolejny drewniany został zastąpiony w r. 1746 trzecią, drewnianą, obszerną trójnawową bazyliką. Wśród wyposażenia był iluzjonistyczny, malowany ołtarz główny z cudownym obrazem Matki Boskiej Międzyrzeckiej. Kościół zamknięty w r. 1891, grożący zawaleniem, następnie oddany prawosławnym i rozebrany. Na tym miejscu stoi murowana cerkiew. Obecny kościół projektu architekta Wilhelma Sroki (może z architektem gubernialnym L. Czajkowiczem) wznoszony w l. 1907-12. Murowany z białej cegły, neogotycki, na rzucie krzyża, halowy, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Fasada z masywną, kwadratową wieżą. Wśród wyposażenia neogotycki ołtarz główny wykonany w r. 1932 przez Antoniego Żylińskiego z Wilna, a polichromia wnętrza Juliana Czaplińskiego z Wołkowyska. Zamknięty w 1946, odzyskany w r. 1989, obsługiwany przez kapucynów, w dobrym stanie technicznym.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Kałamajska-Saeed, M., Kościół parafialny w Międzyrzeczu, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. II: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 2, Kraków 2006 113-128