Kościół parafialny Najświętszego Serca Jezusa na Batorówce

Kościół został zbudowany w l. 1938-39 wg proj. Wawrzyńca Dayczaka dla nigdy nie powstałej parafii na Batorówce (niegdyś część Rzęsnej Polskiej, obecnie Kamianka w granicach Lwowa). Po r. 1946 skład, w l. 90 zamieniony został na cerkiew gr.-kat. Usytuowany u zbiegu ul. Fabrycznej (obecnie Feszczenki-Czopiwskiego) i Kościelnej (obecnie Dyktowa), modernistyczny kościół składa się z prostokątnej nawy z kaplicami bocznymi i węższego, zamkniętego półkoliście prezbiterium z prostokątnymi zakrystiami po bokach. Od frontu do nawy przylega kruchta flankowana okrągłymi wieżyczkami schodowymi. Nawa nakryta jest stropem belkowym, rozdzielonym gurtami, prezbiterium sklepieniem krzyżowym, kaplice płytkimi kolebkami. Okna w kaplicach są półkoliste, w górnej partii nawy okrągłe. Fasada ma formę smukłego, schodkowego szczytu utworzonego z nałożonych na siebie lizen. W dolnej partii na osi znajduje się wejście w arkadowym podcieniu, a nad nim taras, po bokach którego wznoszą się okrągłe wieżyczki.

Artyści i rzemieślnicy

• Dayczak Wawrzyniec (1882-1968), architekt

Bilbiografia

• Ostrowski J. K., Kościół parafialny p.w. Najświętszego Serca Jezusa na Batorówce, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 12: Kościoły i klasztory Lwowa z wieków XIX i XX, Kraków 2004, s. 339-342