Kościół Niepokalanego Poczęcia NPM i dawny klasztor bernardynek

Wkrótce po przybyciu do Lwowa bernardynów (1460) w pobliżu ich klasztoru osiadły tercjarki franciszkańskie (klaryski). Na początku w. XVII, w związku z reformą zgromadzenia, wzniesiono u wylotu obecnej ul. Łyczakowskiej zespół składający się z klasztoru i kościoła, zgrupowanych wokół prostokątnego wirydarza. Po kasacie w r. 1782 klasztor zamieniono na magazyn; po r. 1843 stał się siedzibą władz powiatu. W r. 1898 kościół rekoncyliowano; w l. 1936-38 dobudowano wieżę proj. Antoniego Łobosa. Obecnie stanowi oddział Lwowskiej Galerii Sztuki (Muzeum Jana Jerzego Pinsla). Późnorenesansowy kościół składa się z trójnawowego, halowego korpusu i prostokątnego, wydłużonego prezbiterium; od frontu do korpusu przylega wieża z ażurowym hełmem. Elewacje rozczłonkowane są pilastrami toskańskimi dźwigającymi belkowanie z fryzem tryglifowym; ściany korpusu zwieńczone są attykami dodanymi w w. XVIII. Wewnątrz zachowały się malowidła Stanisława Stroińskiego (1763).

Artyści i rzemieślnicy

• Stroiński Stanisław (1719-1802), malarz
• Łobos Antoni (1903-1945), architekt

Bilbiografia

• Mańkowski T., Dawny Lwów jego sztuka i kultura artystyczna, Londyn 1974 s. 131
• Zaucha T., Kościół p.w. Niepokalanego Poczęcia Najśw. Panny Marii i dawny klasztor SS. Bernardynek, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 19: Kościoły i klasztory Lwowa z okresu przedrozbiorowego (1), Kraków 2011, s. 77-89
• Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 23, oprac. M. Biernat, M. Łepkowski, K. Mamajko, J.K. Ostrowski, G. Ruszczyk, przy współpracy A. Betleja, A. Dworzak, R. Nestorow, T. Pasteczka, T. Zaucha, Kraków 2015 s. 45.