Stroiński Stanisław (1719-1802), malarz
Główny przedstawiciel późnobarokowego malarstwa ściennego w środowisku lwowskim, brat Marcina. Autor malowideł w sieni klasztoru Bernardynów we Lwowie (1746) oraz w kościołach: Matki Boskiej Śnieżnej we Lwowie (1750-1751), Dominikanów w Podkamieniu (prezbiterium; sygn. i dat. 25 VI 1766), Bernardynek we Lwowie (1763), Dominikanów w Tarnopolu (1777 wraz z uczniem Józefem Chojnickim). W latach 1769-1770 wykonał malowidła o tematyce maryjnej w prezbiterium katedry łacińskiej we Lwowie, rok później (10 II) zawarł umowę na dekorację w korpusie, przedsionkach przy wieżach oraz w dziewięciu kaplicach (prace te trwały do r. 1775), a w r. 1776 wykonał zacheuszki wg projektu Piotra Polejowskiego. Zbigniew Homung przypisał mu autorstwo malowideł w kopule kaplicy Wiśniowieckich w katedrze i zadatował je na ok. 1770, tej tezie przeczy jednak przekaz źródłowy, dotyczący „chędożenia kopuły” w r. 1746. Przypisuje mu się część fresków w kościołach w Hussakowie i Kąkolnikach oraz dekorację kaplicy pałacowej w Krysowicach. Podejmował się również drobniejszych prac: wykonał dekorację malarską katafalków Heleny z Zamoyskich Potockiej w kościele Bernardynów w Zbarażu [20:64], a prawdopodobnie także Nikodema Kazimierza Woronicza w kościele Św. Michała Archanioła we Lwowie (1762). W r. 1790 namalował obraz Św. Erazm w ołtarzu Bożego Ciała w kościele parafialnym w Drohobyczu.