Klasztor i Zakład Naukowo-Wychowawczy Sióstr Najświętszego Serca Jezusa (Sacré Coeur)

Sprowadzone do Lwowa w r. 1843 sercanki osiadły w domu przy pl. Św. Jura, do którego z czasem dobudowano prostopadłe skrzydło z drewnianą kaplicą i sierociniec. Wg proj. Wincentego Rawskiego St. w l. 1860-64 powstała kaplica, a w l. 1865-67 kolejne skrzydło. W l. 1884-97 klasztor gruntownie przebudował Jan Lewiński. Od r. 1947 własność Politechniki Lwowskiej. Złożony niegdyś z kaplicy (zburzonej ok. 1972) i trójskrzydłowego klasztoru zespół położony jest na rogu pl. Św. Jura i ul. Karpińskiego. Neogotycka kaplica pw. Najświętszych Serc Jezusa i Marii miała prostokątną nawę, trójbocznie zamknięte prezbiterium z aneksami po bokach; do ostatniego przęsła nawy dostawione były dwie kaplice. Wnętrze nakrywały sklepienia krzyżowo-żebrowe. Funkcję fasady pełniła boczna elewacja pd.-wsch., z ryzalitem o trójkątnym szczycie ze sterczynami. Neobarokowy gmach klasztoru jest dwupiętrowy; fasada od placu wyróżnia się ryzalitami o podziałach pilastrowych i architektonicznych szczytach.

Artyści i rzemieślnicy

• Rawski Wincenty I (1810-1870), architekt
• Lewiński Jan (1851-1919), architekt

Bilbiografia

• Brzezina K., Klasztor i Zakład Naukowo-Wychowawczy SS. Najświętszego Serca Jezusa z kaplicą p.w. Najświętszych Serc Jezusa i Marii, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 12: Kościoły i klasztory Lwowa z wieków XIX i XX, Kraków 2004, s. 21-46
• Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 23, oprac. M. Biernat, M. Łepkowski, K. Mamajko, J.K. Ostrowski, G. Ruszczyk, przy współpracy A. Betleja, A. Dworzak, R. Nestorow, T. Pasteczka, T. Zaucha, Kraków 2015 s. 53.