Zespół pałacowo-parkowy

Żołudek (Жалудок), rejon szczuczyński, obwód grodzieński, Białoruś

Początkowo królewszczyzna, następnie własność Sapiehów, i Frąckiewiczów Radzimińskich. Od 1740 r. w rękach Tyzenhauzów, którzy wznieśli tu neogotycki zameczek oraz w pocz. XIX w. dwie klasycystyczne oficyny. W XIX w. Żołudek należał do Uruskich, a od kon. XIX w. Czetwertyńskich. Nowy pałac w stylu francuskim wzniesiony przez Włodzimierza Czetwertyńskiego wg proj. Władysława Marconiego z 1907 r. W czasie I wojny światowej splądrowany. W l. 90. XX w. zabudowania pałacowe w znacznym stopniu zdewastowane. Pałac neobarokowy, murowany, na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, kryty wysokim dachem mansardowym z lukarnami. W obu dłuższych elewacjach po trzy wydatne ryzality: pośrodku (podwyższony) i w skrajnych osiach. Od frontu w centralnym ryzalicie portyk wsparty na dwóch kolumnach dźwigających balkon. Zameczek murowany z kamienia polnego, na planie wydłużonego prostokąta, parterowy, z niską okrągłą wieżą z krenelażem, dostawioną do jednej w krótszych elewacji. Wśród zabudowań gospodarczych zachowane: dwie oficyny, młyn, kuźnia, piwnica, powozownia, browar, piwnica. Park założony w 2 poł. XVIII w., z regularna siecią alej.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 469-473
  • Rąkowski G., Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi, Warszawa 1997