Zespół pałacowo-parkowy

Pierwotnie dobra pod nazwą Merecz, w 1767 r. zakupione przez referendarza litewskiego i kanonika wileńskiego Pawła Ksawerego Brzostowskiego (1739-1827). Wkrótce w zakolu rzeki Mereczanki wzniesiony pałac (proj. Carlo Scampani) z zabudowaniami gospodarczymi, otoczony parkiem, nazwany od imienia właściciela Pawłowem, będący ośrodkiem tzw. "Rzeczpospolitej Pawłowskiej". Pałac zniszczony być może w czasie powstania kościuszkowskiego. Dobra po 1794 r. sprzedane hr. Fryderykowi Moszczyńskiemu, następnie w 1799 r. hr. Oktawiuszowi Choiseul-Gouffierowi. Na miejscu zniszczonej rezydencji Brzostowskiego zbudowany nowy pałac. Majątek w XIX w. w rękach kolejno Józefa Kobylińskiego, Zabiełłów, krótko Rosjanina Dołżnikowa i baronów Delwigów. W 1912 r. zakupiony przez Wagnerów z Solecznik Wielkich. Pałac w czasie II wojny światowej spalony, po wojnie w murach urządzony magazyn zboża, obecnie fragmenty ruin. Do dziś zachowane (częściowo w ruinie): XVIII-wieczna oficyna, stajnia, lamus, brama wjazdowa i fortyfikacje ziemne otaczające dawną siedzibę Pawła Brzostowskiego.

Artyści i rzemieślnicy

• Spampani Carlo (ok. 1750-1785), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 271-9
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 347-340
• https://kvr.kpd.lt/#/static-heritage-detail/3C26B3FF-1BE6-4F61-BCD8-DFA617F1B61E [dostęp: 15.05.2021]
• Brzostowski P.K., Pawłów od 1767 do 1795 od jednego domowego przyjaciela opisany, Wilno 1821