Zbór kalwiński

Ostaszyn był własnością Baków, Szwykowskich, a następnie Grabowskich h. Topór i Oksza. Zbór wzniesiono z fundacji Jana Szwykowskiego pod koniec w. XVI. Następnie budynek został zakupiony przez Ottenhauzów i Güntherów. Uszkodzony w czasie II wojny światowej zbór rozebrano w l. 50. w. XX. Murowany, na planie prostokąta z trójboczną apsydą, nakryty dachem dwuspadowym, a apsyda trójbocznym. Na osi fasady masywna trójkondygnacyjna, wsparta przyporami wieża nakryta dachem czterospadowym zwieńczonym krzyżem. Zwieńczone gzymsami kondygnacje wieży, z których każda wyższa była węższa od poprzedniej, połączone były spływami dekorowanymi wieżyczkami. W niższych kondygnacjach wieży w elewacji frontowej oraz jednej z elewacji bocznych po jednym oknie, a w najwyższej kondygnacji po dwa okna zamknięte łukami odcinkowymi. W obu elewacjach bocznych po trzy okna zamknięte półkoliście, na osi apsydy okno o tym samym kształcie. Budynek wieńczył gzyms. Wnętrze jednonawowe przykryte sklepieniem kolebkowym z lunetami.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 308-309
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 7, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VII) s. 664
• Кушнярэвіч A. M., Культавае дойлідства Беларусі XIII-XVI стст., Мінск 1993 s. 112-114