Zamek Sobieskich

Dawna królewszczyzna, w w. XVI własność Siemińskich h. Dębno i Górków h. Łodzia. W r. 1598 dobra odkupił Marek Sobieski, tworząc rozległy klucz majątkowy i przekazując go swemu synowi Jakubowi, ojcu późniejszego króla Polski - Jana. W w. XVIII włości należały do Radziwiłłów, od których w w r. 1801 klucz złoczowski nabył Łukasz Komarnicki h. Sas. W r. 1868 Komarniccy sprzedali miasto niejakiemu Frankowskiego, po czym zakupiło je Cesarstwo Austriackie. Pierwotnie drewniana warownia, przebudowana przez Jakuba Sobieskiego na murowany zamek w latach 1634-1636. Budowla na planie czworoboku otoczonego wysokimi wałami, z bastionami w narożach. Piętrowa brama wjazdowa w kurtynie północnej, ujęta w bogato zdobiony portal. Budynek mieszkalny w części zachodniej, dwukondygnacyjny, kryty dachem czterospadowym. Zamek zniszczony podczas wojny z Turcją w r. 1672, później odbudowany. Zaniedbany przez Radziwiłłów w ciągu w. XVIII, odnowiony przez Łukasza Komarnickiego po r. 1801. W r. 1834 wydzierżawiony na koszary, następnie zamieniony na więzienie. Podczas II wojny światowej na zamku znajdowało się więzienie NKWD. Od r. 1980 w rękach Lwowskiej Galerii Obrazów.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 599-605
• Czołowski A., Dawne zamki i twierdze na Rusi Halickiej, Lwów 1892 (http://kpbc.umk.pl/dlibra/doccontent?id=92817) s. 65-66
• Charewiczowa Ł., Dzieje miasta Złoczowa, Złoczów 1929
• Polak T., Zamki na Kresach. Białoruś, Litwa, Ukraina, Warszawa 1997 s. 210-211.