Zamek
Mikulińce (Мику́линці), rejon trembowelski, obwód tarnopolski, Ukraina
Warowny zamek z basztami z połowy w. XVI fundacji Anny z Sieniawskich, żony Spytka Jordana. W r. 1637 zakupiony przez Stanisława Koniecpolskiego, przebudowany i odbudowany przez jego syna Aleksandra po wojnach kozackich. Budowla czteroskrzydłowa, zamknięta, z wewnętrznym dziedzińcem, ceglanymi murami o długości 75 m i grubości 2 m i trzema okrągłymi, trzypoziomowymi basztami z otworami strzelniczymi. W r. 1792 posiadaczem zamku została rodzina Konopków, którzy na początku w. XIX urządzili w części sal fabrykę sukna.
Bilbiografia
- Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 116-123
- Kunzek T., Przewodnik po województwie tarnopolskim, Tarnopol 1928 s. 184-187
- Rolnik 1867-1937, [Lwów 1938] (https://polona.pl/item/rolnik-1867-1937,MTUyMTE5OQ/3/#info:metadata) s. 131-132
- Baliński M., Lipński T., Starożytna Polska, t. 2, Warszawa 1885 (http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/doccontent?id=18060) s. 892-894
Fotografie 1/3

1. Zamek, MIKULIŃCE. fot. Ś LENARTOWICZ (1997) - IHSUJ F 1997 017 3 1 
2. Zamek, MIKULIŃCE. fot. J Ostrowski (1993) - IHSUJ JKO F 1993 044 3 2 
3. Zamek, MIKULIŃCE. fot. J Ostrowski (1993) - IHSUJ JKO F 1993 044 3 1