Zamek

Krewo (Крэва), rejon smorgoński, obwód grodzieński, Białoruś

Zamek wzniesiony w l. 1338-45 przez księcia Olgierda. Niszczony na pocz. XIV w. w czasie najazdu tatarskiego, w czasie wojen moskiewskich w l. 1654-67, w czasie wojny północnej w 1708 r. przez wojska szwedzkie. Niszczejący stopniowo w XVIII, XIX i XX w. Mury poddane konserwacji w 1929 r. Po II wojnie światowej mury prowizorycznie zabezpieczone. Zamek położony z centrum miasteczka, w dolinie rzeki Krewianki. Ocalałe mury obwodowe wzniesione z kamienia polnego, w górnej części oblicowane cegłą, otaczające obszerny czworoboczny dziedziniec o wymiarach 85 x 108,5 x 71,6 x 97,2 m. Pierwotnie wzdłuż korony murów, od strony wewnętrznej drewniana galeria. W narożach zamku dwie czworoboczne wieże, w partii przyziemia z kamienia polnego, w wyższych partiach z cegły. Większa wieża w narożniku pn.-zach., zwana Książęcą lub Kiejstuta, o pierwotnej wys. 25 m, czterokondygnacyjna, na sklepionych lochach, mieszcząca pomieszczenia dla załogi i komnaty książęce oraz reprezentacyjne. Mniejsza wieża w płd.-zach. narożniku, zapewne wzniesiona później, trójkondygnacyjna, służąca celom obronnym. Wewnątrz dziedzińca wznoszone niegdyś liczne obiekty drewniane, w tym ratusz, obecnie niezachowane.

Bilbiografia

  • Jankowski, Cz., Powiat oszmiański. Materiały do dziejów ziemi i ludzi, t. 1, Petersburg 1896 s. 203-222
  • Morelowski, M., Zarysy sztuki wileńskiej z przewodnikiem po zabytkach między Niemnem a Dźwiną, Wilno 1939 s. 47, 60-61
  • Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 136-8