Zamek górny

Usytuowany na wyspie Galwe, połączonej obecnie drewnianym pomostem ze stałym lądem. Co najmniej 1 poł. XIV w. na wyspie wniesiony zamek drewniany, umocniony w 2 poł. XIV w. przez Kiejstuta. Od kon. XIV w. wznoszony przez księcia Witolda nowy murowany zamek. W XVI w. w zamku urządzona letnia rezydencja Zygmunta Augusta. Zniszczony w czasie wojny z Moskwą w 1655 r. Zamek górny rekonstruowany od l. 30. XX w. wg proj. arch. Jana Borowskiego, w pełni odtworzony w l. 1951-61, Od 1962 wraz z zamkiem dolnym siedziba Trockiego Muzeum Historycznego. Zespół zamkowy złożony z zamku górnego - rezydencji wielkich książąt litewskich oraz przedzamcza. Zamek górny oddzielony od podzamcza fosą. Murowany z czerwonej cegły, na fundamentach z głazów polnych, założony na rzucie czworoboku, trójkondygnacyjny, złożony z dwóch usytuowanych naprzeciw siebie korpusów spiętych od wsch. murem, od zach. wysuniętą ku przodowi wieżą-donżonem zwieńczoną trójkątnymi szczytami z arkadowymi blendami. W przyziemiu wieży wejście na wąski dziedziniec, wokół którego drewniane krużganki. W piwnicach zachowane oryginalne sklepienia krzyżowe. Wokół budowli kamienne mury obwodowe wzmocnione szkarpami.

Artyści i rzemieślnicy

• Borowski Jan, ślusarz

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 376-381
• Baliulis A., Mikulionis S., Miskinis A., Trakų miestas ir pilys, Vilnius 1991