Zamek dolny

Usytuowany na wyspie Galwe, połączonej obecnie drewnianym pomostem ze stałym lądem. Co najmniej 1 poł. XIV w. na wyspie wniesiony zamek drewniany, umocniony w 2 poł. XIV w. przez Kiejstuta. Od kon. XIV w. wznoszony przez księcia Witolda nowy murowany zamek. W XVI w. w zamku urządzona letnia rezydencja Zygmunta Augusta. Zniszczony w czasie wojny z Moskwą w 1655 r. Zamek dolny rekonstruowany od l. 30. XX w., wg proj. arch. Jana Borowskiego. Odbudowa zakończona w l. 90. XX w. Od 1962 wraz z zamkiem górnym siedziba Trockiego Muzeum Historycznego. Zespół zamkowy złożony z zamku górnego - rezydencji wielkich książąt litewskich oraz zamku dolnego - przedzamcza mieszczącego pomieszczenia pomocnicze i gospodarcze, oddzielonego od zamku górnego fosą. Zamek dolny murowany z czerwonej cegły oraz kamienia polnego (mury obwodowe), na kamiennych fundamentach, założony na rzucie nieregularnego trapezu z obszernym wewnętrznym dziedzińcem, złożony z trójkondygnacyjnego wydłużonego budynku mieszkalnego oraz murów obwodowych z basztami. W przyziemiu budynku mieszkalnego zachowane oryginalne sklepienia krzyżowe.

Artyści i rzemieślnicy

• Borowski Jan, ślusarz

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 376-381
• Baliulis A., Mikulionis S., Miskinis A., Trakų miestas ir pilys, Vilnius 1991