Założenie parkowo-ogrodowe; obiekty gospodarcze; kaplica

Wieś w dobie nowożytnej wchodziła w skład klucza majątkowego, po rozbiorach Polski w wyniku podziału włości osada trafiła do Stetkiewiczów, a następnie w charakterze wiana przeszła na rodzinę Osztorpów. W r. 1872 Przyłuki od Horwattów odkupił hr. Emeryk Hutten-Czapski. W pobliżu pałacu znajdował się murowany spichlerz z bocznymi elewacjami dzielonymi arkadkami. Dalej stały się oranżerie, wieża przypominającą chińską altanę oraz trójkondygnacyjna kaplica. Dokoła zabudowań rozciągał się park krajobrazowy z ogrodem i stawami. Przed pałacem wytyczono kolisty gazon z rabatami kwiatów i klombem dywanowym. Naprzeciw przy drodze wjazdowej ulokowano wysoką, czterokondygnacyjną, neogotycką wieżę na planie kwadratu, zawierającą taras widokowy, wieżyczki z krenelażem w narożach, neogotyckie okna i galeryjkę w połowie wysokości. Większość obiektów niezachowana.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 130