Założenie parkowo-ogrodowe

Od r. 1520 własność Wiktoryna z Sienna, w r. 1619 dobra przeszły na Wojciecha Bobolę h. Leliwa, a od r. 1722 Iwonicz był w rękach Stadnickich. Następnie majątek należał do Skrzyńskich, Ossolińskich, Potockich, Ostaszewskich i Załuskich, którzy dzierżyli wieś od kon. w. XVIII do r. 1945. Park krajobrazowy założony w poł. w. XVIII na terenie dawnego fortu, obejmował cztery stawy, ogród warzywny, oranżerię z cieplarnią i domkiem ogrodnika oraz oficynę przebudowaną na spichlerz. W obrębie założenia stał też dwór "wiejski" Załuskich z r. 1883, mieszczący pokoje gościnne i służbowe.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 8, Województwo ruskie, Ziemia Przemyska i Sanocka, Wrocław-Warszawa-Kraków 1996 s. 333
• Iwonicz Zdrój 1578-1978. Monografia, oprac. Janusz Cwanek et. al, Iwonicz-Zdrój 1978
• Kwilecki A., Załuscy w Iwoniczu 1799-1944, Kórnik 1993
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 3, Warszawa 1882 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_III) s. 326