Założenie pałacowo-parkowe

Landwarów (Lentvaris), rejon trocki, okręg wileński, Litwa

Miejscowość Landvare pierwszy raz wzmiankowana w 1394 r. W kolejnych wiekach własność m.in. Sapiehów, Naruszewiczów, benedyktynów wileńskich, Dąbrowskich. Ok. 1850 r. zakupiona przez hr. Józefa Tyszkiewicza, po 1861 r. na miejscu starszej siedziby wzniesiony przez niego drewniano-murowany pałacyk o cechach neogotyckich, zapewne wg proj. Gustawa Schachta. Pałacyk przebudowany przez kolejnego właściciela, hr. Władysława Tyszkiewicza, wg proj. Alfreda de Waegha, przy udziale Tadeusza Rostworowskiego i być może Leandra Marconiego (prace ukończone w 1899 r.). W tym czasie przekomponowany park wg proj. Édouarda François André. Pałac zdewastowany w czasie I wojny światowej, w okresie międzywojennym zabezpieczony, siedziba Tyszkiewiczów przeniesiona do budynków administracji. Po II wojnie światowej w pałacu magazyn zboża, następnie fabryka dywanów. Obecnie pałac wraz z częścią parku w rękach prywatnego przedsiębiorcy, rewitalizowany. Założenie pałacowo-parkowe usytuowane na pofałdowanym terenie, z pałacem na półwyspie nad sztucznym jeziorem Landwarowskim, utworzonym z wód sprowadzonych kanałem z Jez.Trockiego. W skład zespołu, poza pałacem, weszły budynki wzniesione w kon. XIX, na przełomie XIX i XX w. i starsze, głównie z czerwonej cegły w stylu neogotyckim: pawilon administracyjny, Stary Dom, czworaki, spichrz, stajnie, obora, stodoła, młyn wodny, wieża-kaplica, budynek "Cafe Riviera".

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 61-72
Narkowicz L., Tyszkiewiczowie z Landwarowa, Warszawa 2013
Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 321-5
https://kvr.kpd.lt/#/static-heritage-detail/eb1d7209-d0e7-4997-9a28-c352755c94b3 [dostęp: 16.04.2021]