Założenie ogrodowe

W dobie nowożytnej własność Mirskich, od r. 1761 dobra w rękach Rudomińskich, a od r. 1778 do okresu międzywojennego Dziedzinka należała do Rudnickich h. Lis. Park bardziej przypominał ogród, przedzielony aleją wjazdową na dwie części. W centrum przedniej partii znajdowały się dwa stawy wysadzane różami, połączone groblami (z drogą wiodącą w stronę altany). Żywopłoty i szpalery lipowe wydzielały odrębny sad. Na przecięciu się szlaków stała figura Matki Boskiej. W najdalszej części ogrodu utworzono "labirynt" z gęsto wijącymi się krzewami. Stała tu także łaźnia i świron (lamus) zbudowany z bali i kryty gontem.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 228-230