Założenie dworsko-parkowe
Łukawiec (Лукавец), rejon wilejski, obwód miński, Białoruś
Dobra Łukawiec w pocz. XIX. w rękach rodziny Szumskich, w 2 poł. XIX w. Bohdanowiczów, w okresie międzywojennym Borowskich. Założenie dworsko-parkowe o pow. ok. 18 ha, ukształtowane w l. 20. XIX w. oraz w pocz. XX w., po pożarze z 1905 r. Obecnie usytuowane w pn.-wsch. części wsi, zajęte przez kołchoz. Dwór z XIX w. spalony w 1942 r., pozostały jedynie fundamenty. Pozostałe budynki, tj. dwa lamusy, oficyna i stajnia częściowo zrujnowane lub całkowicie zniszczone. Pozostały fragmenty parku z pojedynczymi okazami starych drzew, w tym: jesionem wyniosłym przy wsch. części gazonu, wierzbą złocistą przy bramie wjazdowej i modrzewiami. Wjazd do majątku od strony wsch., zaakcentowany lipowo-klonową aleją. Druga aleja oddzielająca dwór od parku. Pierwotnie przed dworem obszerny gazon obsadzony na obwodzie m.in. lipami. W pobliżu dworu dwa identyczne lamusy, oficyna i stajnia, tworzące część mieszkalną założenia, obwiedzioną pierwotnie drewnianym ogrodzeniem, po pożarze w 1905 r. zastąpionym kamiennym. Przy ogrodzeniu od strony wjazdu kapliczka. Od wsch. dwór osłonięty rzędem świerków, oddzielających siedzibę mieszkalną od parku. Park o pow. ok. 2,2 ha, założony na dwóch tarasach, z obniżeniem przypominającym wąwóz pośrodku.
Bilbiografia
- Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 252-3
- Федорук А. Т., Старинные усадьбы Минского края, Минск 2000 s. 171-3