Założenie dworsko-parkowe

Dobra w 1516 r. nadane Ulrykowi Hozjuszowi, następnie własność Stanisława Wilczopolskiego i po 1608 r. jezuitów. W 17734 r. przekazane Mikołajowi Tadeuszowi Łopacińskiemu. Wówczas w Bezdanach istniał piętrowy dworek i pojezuicki folwark ze spichrzem, lamusem, gumnem, oborami, piekarnią, browarem i młynem wodnym. W 1880 r. majątek zakupiony przez Walentego Karniłowicza, rok później przez Samuela Goldsteina, gospodarującego w Bezdanach ze swoim zięciem Franciszkiem Rygertem. W 1894 r. zbudowany przez nich murowany dwór w stylu willi włoskiej, usytuowany na wysokim brzegu doliny rzeki Bezdanki. W pocz. XX w. majątek uprzemysłowiony, zelektryfikowany, założona garbarnia, fabryka kleju, młyn wodny i gorzelnia. Przed I wojna światową założenie, okrojone w wyniku parcelacji, w rękach Jakuba Rekka, przed 1939 r. Eugenii Tęczyńskiej. Po II wojnie światowej w majątku urządzone gospodarstwo rybackie, we dworze biura, a także kino, przedszkole i mieszkania prywatne. Po 1990 r. dwór zakupiony przez prywatnego inwestora, odbudowany. Z dawnych zabudowań gospodarczych pozostały cztery murowane, przebudowane budynki: czworaki, stodołą, obora i chlew.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 274-6