Założenie dworsko-ogrodowe
Lubienie (Любині), rejon jaworowski, obwód lwowski, Ukraina
Lubienie wzmiankowane są w źródłach już w r. 1420. Była to włość królewska luźno związana ze starostwem mościckim. Od r. 1644 wieś znajdowała się w posesji Wojciecha Snopkowskiego, który przejął ja po swoim teściu Zygmuncie Fredrze, stolniku sandomierskim. Tamtejszy drewniany dwór został opisany w lustracjach z lat 1661-1665. Właścicielem Lubieni z końca w. XIX był Henryk de Lewicki, a w kilka lat później jako właściciele figurują Lejzor i Mojżesz Storch. Od pocz. w. XX aż do r. 1939 Lubienie są w posiadaniu Antoniego Czarkowskiego. Założenie zostało zaznaczone na mapie z końca w. XIX. Było ono usytowane na krańcu wsi od pd. Było to najpewniej założenie o charakterze gospodarczym (folwark). Składało się z kilku murowanych i drewnianych budyków, stawu oraz niewielkiego ogrodu użytkowego. Założenie dworsko-ogrodowe niezachowane.