Założenie dworsko-ogrodowe

Jaworów co najmniej od r. 1569 był królewszczyznę, jedną z bogatszych w kraju. W 1639 r. starostwo jaworowskie przynoszące 20 tys. czerwonych złotych rocznego dochodu, nadane zostało Jakubowi Sobieskiemu, z prawem dziedziczenia do trzeciego pokolenia. Po jego śmierci w r. 1647 objął je jego syn Jan, późniejszy król. Jaworów był ulubionym miejscem pobytu Jana Sobieskiego po mianowaniu na króla. Istniejący tu drewniany zameczek, rozbudowany i upiększony, otoczony parkiem, stał się letnią rezydencją królewską. Rezydencja w typie palazzo in forteza położna była nad brzegiem stawu i poprzedzona rozległym założeniem ogrodowym (znany plan z końca w. XVIII). Ząłożenie niezachowane, resztki jednego z pawilonów przerobione na dwór Dębickich istniały jeszcze przed II wojną światową.

Bilbiografia

• Adamczyk J.L.,, Fortyfikacje stałe na polskim przedmurzu od połowy XV do końca XVIII wieku, Kielce 2004 s. 124.
• Nestorow R., Nieznany plan Jaworowa z końca XVIII wieku. Kilka uwag na temat ogrodu Jana III Sobieskiego, [w:] Velis quod possis possis.Studia z historiisztuki ofiarowane Janowi Ostrowskiemu, Kraków 2016, s. 109-114 s. 107-112.
• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 308-316