Założenie dworsko-ogrodowe
Boniowice (Боневичі), rejon starosamborski, obwód lwowski, Ukraina
Wieś w XVI w. należała do Tarłów, w r. 1628 jako właściciel odnotowany jest Andrzej Stanisław Rogulski, kasztelan sanocki, po nim miejscowość znalazła się w posiadaniu jego córki Marianny. W r. 1651 jako właściciele części wsi występują władycy przemyscy. Z r. 1798 zachował się inwentarzowy opis zabudowań tamtejszego folwarku. W r. 1868 właścicielem Boniowic był Józef Lewicki, dwadzieścia lat później odnotowany jest Arnold hr. Beess, z kolei w r. 1897 Żebracka i E. Lewicka. Co najmniej od r. 1914 do wybuchu II wojny światowej, Boniowice znajdują się w rękach Wiktora Żurowskiego. Dwór w Boniowicach odnotowuje w r. 1930 Bystrzycki. W XVIII wieku miał w Boniowicach istnieć drewniany dwór, na murowanych fundamentach, należący do Mniszchów. M. Orłowicz odnotował w r. 1917 istnienie dawniejszej budowli „przy dworze resztki zameczku Herbutów, składające się z filaru, z bramy i resztek muru, są też resztki z drukarni Herbutów, która stała tutaj aczkolwiek nosiła firmę dobromilskiej”. Dwór i folwark niezachowane.
Bilbiografia
- http://mapire.eu/en/synchron/surveys/?bbox=2542145.2038222975%2C6377703.298384855%2C2543239.536779596%2C6379805.491122989&left-layers=here-aerial%2C70&right-layers=osm%2C67 [dostęp: 09.08.2022]
- Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 306.
- Proksa M., Studia nad zamkami i dworami ziemi przemyskiej: od połowy XIV do początków XVIII wieku, Przemyśl 2001 s. 216-217.
- Orłowicz M., Ilustrowany przewodnik po Galicji, Bukowinie, Spiszu, Orawie i Śląsku Cieszyńskim , Lwów 1919