Zabudowania pałacowe i gospodarskie (oficyna, brama)

W 1. poł. w. XIX własność Bogorodzkich, od r. 1867 dobra w rękach Hattowskic h. Kolumna, następnie jako wiano trafiły do Koziełł-Poklewskich. Pałac wzniesiony po r. 1900 według projektu Eugeniusza Szrettera w stylu eklektycznym z widocznymi elementami gotyku. Obok utrzymana w podobnym kostiumie oficyna założona na planie nieregularnym, nakryta wysokim dachem. Budowla na środku zaznaczona niewielkim ryzalitem z balkonem w drugiej kondygnacji, zamkniętej trójkątnym szczytem. Część boczna prawa parterowa, lewa piętrowa, w elewacji tylnej mocno wysunięte przed partię środkową. W skład zespołu pałacowego wchodzi ponadto stajnia i kilka innych ceglanych, parterowych i piętrowych budynków gospodarczych z charakterystycznymi trójkątnymi szczytami. Brama wjazdowa w formie wysokiej ściany z ostrołukowym przelotem dla pojazdów, zdobiona płycinami i flankowana po bokach dwiema ośmiobocznymi wieżyczkami. Obok ulokowano furtę dekorowaną boniowaniem, fryzem arkadowym i krenelażem. Za pałacem, nad brzegiem rzeki Dobośni, znajduje się dobrze zachowany park krajobrazowy o powierzchni około 4 ha, przekomponowany w końcu XIX wieku przez ogrodnika warszawskiego Franciszka Szaniora.

Artyści i rzemieślnicy

• Szanior Franciszek (1853-1945), ogrodnik
• Szretter Eugeniusz

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 87-88
• Urbański A., Memento kresowe, Warszawa 1929 s. 97-99
• Антипов В.Г., Парки Белоруссии, Минск 1975 s. 104-105