Willa Emila Dunikowskiego (gmach Ukraińskiego Muzeum Narodowego)

Eklektyczny pałacyk przy ul. Mochnackiego (obecnie Dragomanowa) 42 został zbudowany w l. 1897-98 dla prof. Emila Dunikowskiego wg proj. Władysława Rausza. W r. 1912 rezydencję zakupił metropolita unicki Andrzej Szeptycki z zamiarem pomieszczenia w niej zbiorów Ukraińskiego Muzeum Narodowego, które otwarto rok później; funkcje muzealne budynek pełni do dziś, jako oddział Muzeum Narodowego im. A. Szeptyckiego. Piętrowa, okazała willa o malowniczej bryle, wzbogaconej wieżyczkami i wykuszami, ma asymetryczny plan, którego centrum na parterze stanowi obszerny salon z półkolistym ryzalitem. Elewacje pokryte boniowaniem, odznaczają się bogatą dekoracją rzeźbiarską dłuta Adolfa Putza (m.in. grupa Orfeusz w tympanonie ryzalitu frontowego).

Artyści i rzemieślnicy

• Rausz Władysław (ur. 1858), architekt
• Putz Adolf, rzeźbiarz

Bilbiografia

• Purchla J., Wpływy wiedeńskie na architekturę Lwowa 1772-1918, [w:] Architektura Lwowa XIX wieku, red. J. Purchla, Kraków 1997, s. 30-53 s. 38
• Kotłobułatowa I., Lwów na fotografii 1860-2006, Lwów 2006 s. 224-227
• Аpхітектура Львова. Час і стилі XIII-XXI cт., red. Ю.O. Бірюльов, Львiв 2008 s. 364-365
• Biriulow J., Rzeźba lwowska od połowy XVIII wieku do 1939 roku, Warszawa 2007 s. 150