Wieża w dawnym zespole pałacowo-parkowym

Wieża usytuowana w pn. części założenia pałacowo-parkowego. Wzniesiona w XVII w. jako część niezachowanego do dziś zameczku, przebudowana w stylu neogotyckim przez Tyszkiewiczów w 2 poł. XIX w., za czasów Józefa Tyszkiewicza (po 1850) pełniąca rolę kaplicy, za czasów jego syna Władysława przeznaczona na wieżę ciśnień i mieszkania służbowe. W 2 poł. XX w. remontowana (m.in. wymieniona więźba dachowa). Murowana z czerwonej cegły, na fundamencie z kamienia polnego, na rzucie ośmioboku z przylegającą doń od pn. cylindryczną klatką schodową, trójkondygnacyjna, kryta dachem wielospadowym. Część ośmioboczna o głębokich arkadowych wnękach sięgających drugiej kondygnacji. Okna zamknięte półkoliście, całość zwieńczona arkadkowym fryzem.

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992
• Narkowicz L., Tyszkiewiczowie z Landwarowa, Warszawa 2013
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017
• https://kvr.kpd.lt/#/static-heritage-detail/eb1d7209-d0e7-4997-9a28-c352755c94b3 [dostęp: 16.04.2021]