Wielka Synagoga

Usytuowana na ul. Szkolnej 1, ob. zapewne okolice ul. Cerkiewnej. Zbudowana w pocz. w. XIX, oficjalnie zarejestrowana w r. 1854. W stylu neogotyckim, murowana, tynkowana, na planie prostokąta, kryta dachem dwuspadowym. Sala główna usytuowana od wschodu, jednokondygnacyjna, oświetlona wysokimi ostrołukowymi oknami. Elewacje wzmocnione ozdobnymi przyporami, do zachodniego przęsła elewacji północnej dostawione schody prowadzące do wejścia. We wnętrzu sali głównej drewniany aron ha-kodesz ujęty parami wysmukłych kolumienek, zwieńczony szczytem o barokowym narysie. Synagoga zamknięta w r. 1935, niezachowana, zniszczona zapewne w czasie II wojny światowej. Obecność Żydów w Sławucie odnotowana jest po raz pierwszy w r. 1765. W końcu w. XVIII miasto stało się ważnym ośrodkiem chasydyzmu: 1791 założono tu największą chasydzką drukarnię, w 1808 drugą, będącą własnością rabina Mosze Szapiro, syna rabina Pinkasa z Korca. W r. 1867 w Sławucie działała synagoga i sześć domów modlitwy, w roku 1902 było ich już dziesięć.

Bilbiografia

• Kravtsov S., Levin V., Synagogues in Ukraine: Volhynia, t. 2, Jerusalem 2017 s. 655-656
• http://jewua.org/slavuta/ [dostęp 16.11.2017]