Teatr Skarbkowski

Pierwsza siedziba teatru polskiego we Lwowie została zbudowana z fundacji hr. Stanisława Skarbka w l. 1837-42, wg proj. Aloisa Pichla i Jana Salzmanna. Klasycystyczny gmach na rzucie prostokąta składa się z usytuowanego w centrum właściwego budynku teatru, otoczonego czterema skrzydłami, mieszczącymi pierwotnie m.in. hotel, sklepy, mieszkania i siedzibę Fundacji Skarbkowskiej. Trzypiętrowe elewacje wzbogacone są wielkoporządkowymi ryzalitami na osiach i w narożnikach; wejście główne od strony ul. Skarbkowskiej (ob. Łesi Ukrainki) zaakcentowane zostało wydatniejszym ryzalitem z krytym podjazdem i kolumnowym portykiem. Sala teatralna, z widownią otoczoną trzema rzędami drewnianych lóż, nakryta jednolitym stropem żelazobetonowym, w chwili budowy należała do największych w Europie. Gmach używany był jako teatr do r. 1900; w r. 1902 przebudowano salę teatralną na salę koncertową Filharmonii Lwowskiej, w r. 1908 – na kino. Obecnie siedziba Teatru Dramatycznego im. Marii Zańkoweckiej.

Artyści i rzemieślnicy

• Pichl Alois (1782-1856), architekt
• Salzmann Jan (1869-1940), budowniczy

Bilbiografia

• Lityński M., Gmach Skarbkowski na tle architektury lwowskiej w pierwszej połowie XIX. wieku, Lwów 1921
• Purchla J., Wpływy wiedeńskie na architekturę Lwowa 1772-1918, [w:] Architektura Lwowa XIX wieku, red. J. Purchla, Kraków 1997, s. 30-53 s. 34
• Аpхітектура Львова. Час і стилі XIII-XXI cт., red. Ю.O. Бірюльов, Львiв 2008 191-192