Teatr dworski

Teatr późnoklasycystyczny, wzniesiony w latach 1843–1846 przez Leandra Piotra Ponińskiego dla jego syna Ludwika Nikodema, spalony podczas I wojny światowej, odbudowany w r. 1935, ponownie zniszczony przez wojska UPA po drugiej wojnie światowej i odrestaurowany w r. 1973. Budynek ma trójosiowy korpus i dwuosiowe skrzydła boczne, służące niegdyś jako garderoby, szatnie i bibliotekę. W partii środkowej teatru umieszczona jest sala ze sceną oraz dwie kondygnacje miejsc dla publiczności. Fasadę budynku zaakcentowano kanelowanymi pilastrami i oknami zamkniętymi półkoliście, a zwieńczono ją schodkowym szczytem z płaskorzeźbionym herbem Łodzia rodziny Ponińskich. Obecnie dawnym teatrze mieści się Gminny Ośrodek Kultury oraz centrum informacji turystycznej.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 35-39
• Proksa M., Horyniec. Zarys dziejów, Przemyśl 1994
• Marek Jawor, Uzdrowisko Horyniec Zdrój i okolice, Horyniec Zdrój 2005