Synagoga

Zbudowana zapewne w pierwszej połowie w. XVIII. Drewniana. Jednorodna. Sala główna na planie kwadratu (13 x 12,8 m, wys. ścian 7,2 m, wys. sklepienia 14 m), z parterową sienią od zachodu, babińcami od pn. i płd. oraz parą dwukondygnacyjnych alkierzy w narożnikach zachodnich; piętra alkierzy otoczone nadwieszonymi galeriami. Ściany konstrukcji zrębowej, sali głównej z lisicami. Okna sali bliźniacze, zamknięte łukami odcinkowymi, rozmieszczone po dwa na każdej ze ścian, pozostałych pomieszczeń bliźniacze mniejsze. Nad salą dach trzykondygnacyjny łamany, o dolnych kondygnacjach czterospadowych, górnej dwuspadowej. Dachy nad babińcami pulpitowe, nad sienią łamany dwukondygnacyjny, nad alkierzami dwukondygnacyjne czterospadowe. Sala główna przekryta wielokondygnacyjnym ośmiobocznym sklepieniem perspektywicznym podpartym czterema słupami; kondygnacje oddzielone balustradami tralkowymi. Aron ha-kodesz polichromowany, dwukondygnacyjny z nastawą, ujęty kolumnami, ze skrzydłami w części dolnej i wieżyczkami w środkowej kondygnacji, oraz glorietką w zwieńczeniu. Całość bogato zdobiona snycerską ażurową dekoracją o motywach roślinnych. Bima dwunastoboczna, wbudowana pomiędzy słupy podtrzymujące sklepienie. Wnętrze sali polichromowane, z dekoracją o motywach architektonicznych. Zniszczona w czasie II wojny światowej.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015
• http://kehilalinks.jewishgen.org/volpa/volpa-main.html [dostęp 18.09.2017]
• http://cja.huji.ac.il/wpc/browser.php?mode=set&id=22149 [dostę 18.09.2017]