Synagoga

Zbudowana prawdopodobnie w połowie w. XVIII. Drewniana. Sala główna na planie prostokąta (14,6 x 12,3 m, wys. ścian ok. 6,4 m), poprzedzona sienią, z piętrowymi alkierzami w zachodnich narożnikach oraz z parterowymi babińcami od strony pn. i płd. Ściany sali konstrukcji zrębowej z lisicami, okna bliźniacze, rozmieszczone po dwa na każdej ze ścian. Dach nad salą łamany, trzykondygnacyjny, dolne kondygnacje czterospadowe, górna dwuspadowa z małymi przyczółkami. Dachy nad babińcami pulpitowe. W 1910 sień przebudowana (dostawiona kondygnacja), po I wojnie wrócona do kształtu zbliżonego do pierwotnego: dach stromy, o kalenicy prostopadłej do ścian sali, alkierze narożne kryte dachami piramidalnymi. Wnętrze sali przekryte sklepieniem osadzonym na fasecie. Wzdłuż ściany zachodniej chór dla chederu. Pośrodku prostokątna bima. Synagoga zniszczona w czerwcu 1941.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015 s. 543-546