Synagoga Wielka

Zbudowana w l. 1635-42. Murowana. Sala główna wysoka, prostokątna (16 x 13 m, wys. 11,5 m), z niskim babińcem od północy, z innymi pomieszczeniami dostawionymi wtórnie wzdłuż pozostałych ścian. Sala pierwotnie przykryta dachem pogrążonym, osłoniętym attyką, z czasem zastąpionym stromym dachem dwuspadowym. Elewacja wschodnia przekształcona, utworzony szczyt barokowy o płynnym narysie, dzielony parami pilastrów. We wnętrzu sali pośrodku bima-podpora na czterech ośmiobocznych filarach połączonych arkadami, dźwigająca sklepienie - cztery kolebki z lunetami krzyżujące się w narożnikach. Przestrzeń między filarami bimy przekryta kopułką z negatywem latarni. Filary bimy i wnętrze kopułki z dekoracją en-grisaille. Aron ha-kodesz w formie portalu ujętego parą pilastrów, zwieńczonego kartuszem z Tablicami Przykazań między wspinającymi się lwami. Ściany sali polichromowane, z iluzjonistyczną dekoracją architektoniczną stanowiąca tło dla scen biblijnych. Synagoga zachowana; wymaga remontu.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiech dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1999 s. 198-203
• Likhodedov V., Synagogues, Minsk 2007 s. 49-52
• http://cja.huji.ac.il/wpc/browser.php?mode=set&id=140 [dostęp 21.09.2017]