Synagoga Wielka

Zbudowana w r. 1640. Murowana. Sala główna na planie prostokąta (21 x 18 m, wys. sklepienia 10,5 m), z wieżyczką w pn.-zach. narożniku i niższymi pomieszczeniami: sienią z narożnymi izbami od zach., oraz podpiwniczonymi babińcami od pn. i płd. Okna sali wysokie, zamknięte półkoliście (jedno, nad aron ha-kodeszem okrągłe), rozmieszczone po trzy na każdej ze ścian. Przykryta pierwotnie dachem pogrążonym wielopołaciowym, osłoniętym attyką, z czasem zastąpionym wysokim dachem mansardowym dwukondygnacyjnym. Wnętrze sali z bimą-podporą w części środkowej, podtrzymującą sklepienie w formie czterech kolebek z lunetami, przenikających się w narożach. Bima (pow. ok. 32,5 m2) o czterech ośmiobocznych słupach połączonych górą arkadami; pole pomiędzy słupami przekryte kopułką z latarnią o prześwitach osadzonych w lunetach sklepienia. Aron-ha-kodesz dwukondygnacyjny z glorietką w zwieńczeniu, o dolnej kondygnacji szerszej, trzyosiowej, artykułowanej kolumnami. Spalona w czasie II wojny światowej, po wojnie rozebrana.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiech dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1999
• Kravtsov S., Levin V., Synagogues in Ukraine: Volhynia, t. 1, Jerusalem 2017