Synagoga Wielka

Zbudowana w latach 1805-39, na miejscu starszej synagogi. Murowana. Sala główna poprzedzona sienią z babińcem na piętrze, tworząca zwarty prostopadłościan kryty wspólnym dachem, ze szczytem od wschodu. Od zach. przylegająca wysoka, trzyczęściowa przybudówka, mieszcząca m.in. Synagogę Kahalną, od północy niska, mieszcząca Synagogę Maggida. Elewacje artykułowane zdwojonymi doryckimi pilastrami, w osiach wysokie półkoliście zamknięte okna: po trzy w ścianach zach. i wsch., po cztery w pn. i płd. W szczycie nad wsch. elewacją spłaszczona archiwolta, w której lwy z kartuszem z gwiazdą Dawida i inskrypcja z datą fundacji. Wnętrze sali dzielone czterema słupami o trzonach rozczłonkowanych pilastrami na dziewięć pól, nad którymi rozpięte sklepienia krzyżowe; nad polem środkowym wyższa, ośmioboczna kopuła. Aron ha-kodesz wysoki, dwukondygnacyjny z nadstawą, o kondygnacjach ujętych parami kolumn i skrzydłami z wici roślinnej. Bima w formie ośmiobocznego podestu obwiedzionego żelazną balustradą. Synagoga zburzona w czasie II wojny światowej.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiech dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1999 s. 355
• Kravtsov S., Levin V., Synagogues in Ukraine: Volhynia, t. 1, Jerusalem 2017 339-349