Synagoga Wielka

Usytuowana we wschodniej części historycznego miasta. Zbudowana zapewne w pierwszej poł. w. XIX. Murowana z cegły, częściowo tynkowana. Sala główna wysoka, na planie zbliżonym do kwadratu, z niższą sienią z babińcem na piętrze od zach. i parterowym babińcem od płd. Ściany sali dzielone gzymsem na dwie kondygnacje, z wysokimi, zamkniętymi półkoliście oknami, rozmieszczonymi po trzy w górnej części każdej ze ścian. Nad oknami ozdobne tynkowe łuki. Nad salą dach czterospadowy, nad zachodnim aneksem dach pogrążony, ukryty za attyką o barokowym, falistym narysie. Wnętrze sali głównej dzielone czterema ośmiobocznymi filarami na dziewięć pól, nad którymi rozpięte sklepienia. Ściany sali artykułowane pilastrami, dekorowane dwoma rzędami nisz, z których dolne zamknięte półkoliście, górne łukiem w ośli grzbiet. Na ścianie zach. półkoliste arkady łączące salę z babińcem. Aron ha-kodesz drewniany, ujęty parą cienkich kolumienek zwieńczonych półkolistym naczółkiem. Bima w formie ośmiobocznego podestu obwiedzionego kutą żelazną balustradą. Po wojnie synagoga całkowicie przebudowana.

Bilbiografia

• Kravtsov S., Levin V., Synagogues in Ukraine: Volhynia, t. 1, Jerusalem 2017 s. 300-309