Synagoga

Zbudowana w drugiej połowie w. XVII (przed 1672). Murowana. Sala główna na planie prostokąta (15,75 x 12 m), przykryta kolebką z lunetami, w których wysoko osadzone, wąskie okna zamknięte ostrołukowo, umieszczone w głębokich glifach, po trzy na każdej ze ścian. Dach pogrążony, schowany za attyką. Od zachodu przylegająca do sali sień, od północy babiniec. Oba pomieszczenia w w. XIX przebudowane: nadbudowane piętra przykryte dachami pulpitowymi, z ostrołukowymi wysokimi oknami. Zmieniona również attyka nad salą: znacznie podwyższona, dekorowana ślepymi półkolistymi arkadami. Całość obłożona kamieniem naśladującym attykę. We wnętrzu sali bima w formie ośmiobocznego podestu obwiedzionego ażurową balustradą. Synagoga zburzona w czasie II wojny światowej

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiech dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1999 s. 252-253