Synagoga

Zbudowana prawdopodobnie w drugiej połowie w. XVIII. Drewniana. Sala główna na planie kwadratu (8,3 x 8,3 m, wys. ścian 7 m, wys. sklepienia ok. 13 m), otoczona niższą sienią od zach. i babińcami od pn. i płd. Ściany konstrukcji zrębowej, sali z lisicami, od zewnątrz pionowo odeskowane, zach. ściana sieni odeskowana poziomo. Okna sali pojedyncze, dwuskrzydłowe, zamknięte łukami wklęsło-wypukłymi, okna pomieszczeń parterowych prostokątne dwuskrzydłowe. Nad salą dach wysoki czterokondygnacyjny, piramidalny, z wbudowaną galerią i sklepieniem. Dachy pomieszczeń otaczających salę pulpitowe, łamane, dwukondygnacyjne. Wewnątrz sali głównej, na ruszcie dolnej kondygnacji więźby dachowej, galeria dwunastoboczna wsparta na słupach; w drugą i trzecią kondygnację więźby wbudowana kopuła wieloboczna, o ostrołukowym przekroju. Aron ha-kodesz jednoprzęsłowy, trzykondygnacyjny, z bogatą snycerską dekoracją z wici roślinnej z ptakami i zwierzętami. Bima ośmioboczna. Synagoga zburzona w r. 1944.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015 s. 505-508